Category Archives: Elections

For us, by us, with our vote – Waarom ik op Artikel 1 stem (2/3)

In het voorjaar van 2013 werd een aan handen en voeten geboeide man met z’n voorhoofd tegen een vliegtuigtrap geslagen. Hij is een geïllegaliseerde vluchteling uit het Noordoosten van Afrika en de IND geloofde zijn verhaal niet. Ook geloofden ze niet dat hij in zijn land van herkomst gezocht werd door de overheid en ze wisten zeker dat hij geen gevaar zou lopen wanneer ze hem zouden deporteren. Enkele momenten nadat het Nederlandse ‘veiligheidsteam’ (dat z’n hoofd kraakte op de vliegtuigtrap en hem tot op het randje van flauwvallen stikte toen hij eenmaal in het vliegtuig zat) hem ruim negen uur later al bloedend overdroeg aan de autoriteiten in zijn land van herkomst, werd hij wekenlang gemarteld. Een uitgebreidere versie van het verhaal heb ik een paar weken geleden beschreven.

Ik had de persoon in kwestie toen hij nog in Nederland verbleef nooit ontmoet maar ik kende zijn naam van een poster. Een poster die opriep tot demonstraties en solidariteit. Een poster die, enkele momenten nadat we hoorden dat de KLM de deportatie had doorgezet, door zijn beste vriend met één veeg van de muur werd gerukt. We hadden verloren. Niet alleen hadden we de strijd met de IND verloren… we waren hem letterlijk kwijt. Gelukkig wist hij ons te vinden en wat volgde, waren vier lange jaren van bewijs na bewijs, afwijzing na afwijzing. Een goede vriend van ons had nauw contact met een aantal politici, journalisten en mensenrechtenorganisaties; ik bezocht hem op zijn huidige locatie, maakte foto’s van zijn littekens en luisterde naar zijn verhaal om per martelspoor te noteren hoe en waarmee ze hem mishandeld hebben.
De doktoren van mensenrechtenorganisaties hebben rapportages geschreven die we gebruikt hebben tijdens de procedure. Afgewezen door de IND: “We weten niet of we haar kunnen vertrouwen, hij kan alles zeggen en de arts heeft alleen de foto’s maar niet de persoon zelf gezien.” We hebben een arts erheen gevlogen en door het harde werk van onze gemeenschappelijke vriend hebben specialisten die aangesloten zijn bij mensenrechtenorganisaties opnieuw rapportages geschreven. Afgewezen: “Ja, maar ja… wie is deze dokter nu eigenlijk. Die specialisten en hun rapportages… meh, niet per se.” Bewijs na bewijs, afwijzing na afwijzing.
Hij is helaas geen uitzondering. Er zijn meerdere gevallen bekend van door Nederland geïllegaliseerde personen die in hun landen van herkomst of buurlanden daarvan ondergedoken zitten omdat ze na hun uitzetting gemarteld zijn en nog steeds gezocht worden. Er slapen in Nederland mensen op straten en onder bruggen omdat de IND het zich nog steeds kan veroorloven om soms de handen in de lucht te gooien en te zeggen: “Ik kan het me niet voorstellen dus het is niet waar.” Mensen die keer op keer worden opgesloten in vreemdelingendetentie en/of die volgens het huidige asielbeleid geen recht hebben op adequate gezondheidszorg en huisvesting, mensen die in het zogeheten asielgat vallen omdat iemand bij de IND zich iets niet kan voorstellen. En we weten inmiddels wat het voorstellingsvermogen van de gemiddelde witte Nederlander voor desastreuze gevolgen voor ons welzijn heeft…

Door op Artikel 1 te stemmen, stem ik tegen linkse partijen die jarenlang naar activisten en mensenrechtenorganisaties “luisterden” maar zich nooit, zelfs niet op veler verzoek, geroepen voelden om de werkwijzen van de IND te controleren. Zonder deze controle is het humaniseren van het Nederlandse asielbeleid onmogelijk. Zonder een onafhankelijke instantie die het handelen van de IND op basis van de richtlijnen van internationaal opererende mensenrechtenorganisaties en niet aan de hand van het geïnstitutionaliseerd, racistisch wantrouwen van rechts (en steeds rechtser wordend links) toetst, is het onmogelijk om in Nederland een humaan verblijfsbeleid te krijgen en te houden.
Welke in de Tweede Kamer zittende partij zorgt er nu voor dat de IND ook echt iets doet met de internationale kritieken op hun detentiecentra in het algemeen en het inzetten van de isoleercel als “strafmiddel” in het bijzonder? Wie van ze zorgt ervoor dat de klachten van geïllegaliseerde vluchtelingen verder reiken dan de muren van de detentiecentra en dat er ook echt ontslagen vallen wanneer personeel in dienst/opdracht van de IND mensen geestelijk en/of fysiek mishandelt? Wie zorgt voor terugkeerregelingen (naar Nederland, mind you) voor mensen die na ‘inschattingsfouten’ en ander ‘ongeloof’ van de IND uitgezet worden en wiens gelijk bewezen wordt door gruwelijke martelingen na deportatie? Wie maakt het mogelijk om besluiten van de IND en de ja-knikkende rechters die hun oordelen klakkeloos volgen terug te draaien? ConcreteBlossomDe tussenstand tot nu toe… niemand.
Tijdens het #ConcreteBlossom-debat van afgelopen zaterdag kwam een deel hiervan aan bod tijdens één van de vragenrondes voor Sylvana Simons, lijsttrekker van Artikel 1. Alleen al uit haar voornemen om de IND in check te houden, bleek meer moed en meer in social justice gewortelde toewijding dan andere partijleiders tot nu toe hebben getoond.

 

Eerlijk is eerlijk: Toen ik in het partijprogramma van Artikel 1 het punt over het leger van Fort Europa las, schrok ik. Enorm. Ik schrok en ik was teleurgesteld maar ik heb Sylvana Simons gevolgd in debatten en andere politieke conversaties. In plaats van doen wat lijsttrekkers 99 van de spreekwoordelijke 100 keer doen wanneer ze worden aangesproken op conflicterende zaken in hun programma (namelijk: het partijprogramma net zo lang blijven herhalen tot je van vermoeidheid ineens denkt dat ze wat anders hebben gezegd), zag ik een oprechte erkenning van de kritiek. Wat ik ook zag en blijf zien in de gesprekken die ze aangaat met mensen, is de in social justice gewortelde bereidheid om gerechtigheid en veiligheid niet te beperken tot het welzijn van mensen met een Nederlands ID-bewijs of een lopende verblijfsprocedure. Niemand is illegaal maar helaas zijn en worden sommigen van ons door de Nederlandse staat wel geïllegaliseerd. Vanwege de banden die Artikel 1 heeft met grassroots organisaties en personen die samen met geïllegaliseerde vluchtelingen vechten tegen de IND, geloof ik dat er bij de partij op het gebied van de kelders van het Nederlandse asielbeleid een groeiend besef en een toenemende betrokkenheid is. In combinatie met alle guts die ze sinds de oprichting getoond hebben, staat mijn besluit vast. Op woensdag 15 maart stem ik op Artikel 1 omdat ik durf te vertrouwen op hun moed en commitment.

——-
Leestip: Marlyn Mimi Mau-Asam van MAD Mothers NL betoogt haar stem op Artikel 1

 

Advertisements

For us, by us, with our vote: Waarom ik op Artikel 1 stem (1/3)

T/m 14 maart plaats ik elke dag één stuk over waarom ik vind dat we woensdag 15 maart allemaal op Artikel 1 dienen te stemmen.

Eerst wat basics
– Totale aantal zetels in de Tweede Kamer: 150.
– Kiesdeler: Het aantal stemmen dat nodig is om één zetel te behalen. In 2006: 65.591. In 2010: 62.773.
Laten we het zekere voor het onzekere nemen en zeggen dat we nu 66.000 stemmen nodig hebben per zetel in de Tweede Kamer. Hoeveel is dat? Wat cijfers ter vergelijking:
Inwoners Bijlmer: >84.000. Inwoners Rotterdam: > 633.000.
Een aantal CBS-cijfers over de grootste gemeenschappen (op basis van landen van herkomst) in NL:
– Aruba, Bonaire, Curacao, Saba, St. Maarten, St. Eustatius: 151.000 personen.
– Somalië: 39.000 personen.
– Suriname: 349.000 personen.

Mijn stem op Artikel 1 is tweeledig: op woensdag 15 maart stem ik niet alleen vóór zaken… ik stem ook absoluut tegen een aantal kwesties.

Ik stem voor:
– De aanwezigheid van kritische Zwarte politici in de Tweede Kamer. Nice dat zoveel Black politicians de tijd nemen om tijdens door ons georganiseerde debatten te vertellen waarom we op de PvdA, D66, GroenLinks of SP moeten stemmen maar geen van ze staat op een verkiesbare plek. Geen van deze partijen hebben Zwarte politici in de top 10 van hun kieslijst. Geen van ze. Let that sink in.
– De aanwezigheid van kritische, Zwarte vrouwen in de Tweede Kamer. Ik ben totaal niet onder de indruk van politici die met een partijshirt naar de WomensMarch gaan om daar een “Kijk mij eens Zwarte vriendinnen/medestrijders hebben!”- achtige selfie te maken. Als je anno 2017 voor de landelijke verkiezingen geen Zwarte vrouwen op een verkiesbare plek hebt staan, ben je 1989 voor me.  Als je vindt dat Zwarte vrouwen niet per se door Zwarte vrouwen vertegenwoordigd hoeven te worden “want vrouwzijn is belangrijker dan etniciteit/’ras'” dan kom ik in deel 2 of 3 ongetwijfeld bij je maar voor nu moet je me echt even laten.

– Politieke stappen richting het dekoloniseren van het onderwijs in Nederland. Hopelijk krijgen we dan eindelijk schoolboeken waarin slavernij meer is dan een mager, eurocentrisch hoofdstuk en kolonialisme niet wordt beschreven als iets wat voornamelijk ging over de zoektocht naar kruiden en “nieuwe mensen leren kennen.”
– De partij die in het partijprogramma heeft opgenomen om Keti Koti (de afschaffing van slavernij door Nederland in Suriname, Aruba, Bonaire, Curacao, St. Eustatius, Saba en St. Maarten) een landelijke bezinnings- en feestdag te maken.
– De partij die expliciet heeft gezegd de IND (Immigratie en Naturalisatiedienst), het overheidsorgaan dat gaat over het toekennen en afwijzen van asielaanvragen, eens goed te willen controleren. De IND maakt fouten die resulteren in het illegaliseren van gevluchte personen. Ze zijn de opdrachtgevers van gewelddadige deportaties en ze runnen vreemdelingendetenties die absoluut inhumaan zijn. Tot nu toe is geen enkele partij hier streng op geweest; I’m putting my money on Artikel1.

Mijn stem op Artikel 1 is een stem tegen:
– Nogmaals: Partijen die geen Afrikaanse en/of Afri-Caribische politici in de top 20 van hun kieslijst hebben staan. Vertegenwoordiging/representatie is belangrijk!
– Partijen voor wie Afrifobie/anti-Blackness (racisme specifiek gericht tegen Zwarte mensen) nog geen issue is. In ieder geval niet op het niveau waarbij zowel de sociale als de institutionele vormen ervan aangepakt worden. Mijn stem op Artikel 1 is een stem tegen partijen die anti-Blackness/Afrifobie niet expliciet durven te benoemen in hun programma en/of statements.
– Partijen die de huidige anti-Zwart, anti-Islam en/of anti-vluchteling “sentimenten” van “bezorgde burgers” normaliseren. In de kieswijzer staat bijvoorbeeld de vraag: “Nederland moet de grenzen sluiten voor islamitische immigranten.” Besef dat hiermee het haatzaaien van rechts tot een algemeen programmaonderdeel gemaakt is.
– Partijen van wie de lijsttrekkers zich niet keihard tegen de anti-Islam “sentimenten” van “bezorgde burgers” uit durven te spreken. Partijleiders zijn zo bang om zetels te verliezen dat ze niet verder komen dan genuanceerdere versies van de Moslimhaat van hun rechtse collega’s. Geen van ze zegt bijvoorbeeld dat “kopvod” (zoals te zien is op de VVD-posters) een gewelddadige manier is om te spreken over een hijab/hoofddoek, geen van ze pleit in de landelijke media voor het beschermen van moskeeën tegen rechtse personen die de gebedshuizen besmeuren met varkensdelen, etc.
– Partijen waarvan de partijleiders zich in verkiezingsdebatten extreem-rechts niet expliciet als terreur durven te beschrijven.

Wanneer je niet op Artikel 1 stemt “omdat we die 66.000 stemmen voor één zetel toch niet halen” dan ben jij één van de redenen dat Zwarte mensen ondervertegenwoordigd zijn in de Tweede Kamer. Wanneer je niet stemt op Artikel 1 dan zeg je eigenlijk dat je:
a. Het niet erg vindt dat geen van de linkse partijen een Zwarte politicus op een verkiesbare plek hebben staan
en/of
b. Denkt dat linkse partijen die nu geen enkele Zwarte politicus op een verkiesbare plek hebben gezet vanaf 16 maart ineens For The People zullen zijn. Met andere woorden: je koopt een kaartje voor een concert van Lil’ Kleine en je hoopt dat je daarmee ook binnenkomt bij J. Cole, Erykah Badu, Solange of PinkOculus. Dus jij koopt een pindasoep van Cup-A-Soup, Johnny cake of Sabaayad bij Bakkerij Bart, injerawrap op een hipsterfestival of magnetron-jollof bij de AH to Go en dan denk je… nee, nee… dan hoop je dat het net zo smaakt als wanneer je op een familiefeest bent? Dat is namelijk precies wat je doet wanneer je denkt: “Ik vind de movements als Rhodes Must Fall en Black Lives Matter inspirerend dus laat me op de partij van Jesse Klaver, Alexander Pechtold of Lolo Asscher stemmen.” Rommel.

Morgen deel 2 van 3 over waarom ik vind dat we woensdag 15 maart allemaal op Artikel1 dienen te stemmen. O.a. over de punten die ik mis maar waarom ik alsnog ‘s ochtends vroeg direct op ze stem. Check ondertussen deze events:
To be Young, Gifted and Voting in het Amsterdamse Bijlmer Parktheater, zo. 12 maart om 19:00 uur.
Concrete Blossom’s Pop-up Politieke Helpdesk , t/m 16 maart in Rotterdam.