Category Archives: Afri-/Afrodiasporic communities in the Netherlands

For us, by us, with our vote: Waarom ik op Artikel 1 stem (1/3)

T/m 14 maart plaats ik elke dag één stuk over waarom ik vind dat we woensdag 15 maart allemaal op Artikel 1 dienen te stemmen.

Eerst wat basics
– Totale aantal zetels in de Tweede Kamer: 150.
– Kiesdeler: Het aantal stemmen dat nodig is om één zetel te behalen. In 2006: 65.591. In 2010: 62.773.
Laten we het zekere voor het onzekere nemen en zeggen dat we nu 66.000 stemmen nodig hebben per zetel in de Tweede Kamer. Hoeveel is dat? Wat cijfers ter vergelijking:
Inwoners Bijlmer: >84.000. Inwoners Rotterdam: > 633.000.
Een aantal CBS-cijfers over de grootste gemeenschappen (op basis van landen van herkomst) in NL:
– Aruba, Bonaire, Curacao, Saba, St. Maarten, St. Eustatius: 151.000 personen.
– Somalië: 39.000 personen.
– Suriname: 349.000 personen.

Mijn stem op Artikel 1 is tweeledig: op woensdag 15 maart stem ik niet alleen vóór zaken… ik stem ook absoluut tegen een aantal kwesties.

Ik stem voor:
– De aanwezigheid van kritische Zwarte politici in de Tweede Kamer. Nice dat zoveel Black politicians de tijd nemen om tijdens door ons georganiseerde debatten te vertellen waarom we op de PvdA, D66, GroenLinks of SP moeten stemmen maar geen van ze staat op een verkiesbare plek. Geen van deze partijen hebben Zwarte politici in de top 10 van hun kieslijst. Geen van ze. Let that sink in.
– De aanwezigheid van kritische, Zwarte vrouwen in de Tweede Kamer. Ik ben totaal niet onder de indruk van politici die met een partijshirt naar de WomensMarch gaan om daar een “Kijk mij eens Zwarte vriendinnen/medestrijders hebben!”- achtige selfie te maken. Als je anno 2017 voor de landelijke verkiezingen geen Zwarte vrouwen op een verkiesbare plek hebt staan, ben je 1989 voor me.  Als je vindt dat Zwarte vrouwen niet per se door Zwarte vrouwen vertegenwoordigd hoeven te worden “want vrouwzijn is belangrijker dan etniciteit/’ras'” dan kom ik in deel 2 of 3 ongetwijfeld bij je maar voor nu moet je me echt even laten.

– Politieke stappen richting het dekoloniseren van het onderwijs in Nederland. Hopelijk krijgen we dan eindelijk schoolboeken waarin slavernij meer is dan een mager, eurocentrisch hoofdstuk en kolonialisme niet wordt beschreven als iets wat voornamelijk ging over de zoektocht naar kruiden en “nieuwe mensen leren kennen.”
– De partij die in het partijprogramma heeft opgenomen om Keti Koti (de afschaffing van slavernij door Nederland in Suriname, Aruba, Bonaire, Curacao, St. Eustatius, Saba en St. Maarten) een landelijke bezinnings- en feestdag te maken.
– De partij die expliciet heeft gezegd de IND (Immigratie en Naturalisatiedienst), het overheidsorgaan dat gaat over het toekennen en afwijzen van asielaanvragen, eens goed te willen controleren. De IND maakt fouten die resulteren in het illegaliseren van gevluchte personen. Ze zijn de opdrachtgevers van gewelddadige deportaties en ze runnen vreemdelingendetenties die absoluut inhumaan zijn. Tot nu toe is geen enkele partij hier streng op geweest; I’m putting my money on Artikel1.

Mijn stem op Artikel 1 is een stem tegen:
– Nogmaals: Partijen die geen Afrikaanse en/of Afri-Caribische politici in de top 20 van hun kieslijst hebben staan. Vertegenwoordiging/representatie is belangrijk!
– Partijen voor wie Afrifobie/anti-Blackness (racisme specifiek gericht tegen Zwarte mensen) nog geen issue is. In ieder geval niet op het niveau waarbij zowel de sociale als de institutionele vormen ervan aangepakt worden. Mijn stem op Artikel 1 is een stem tegen partijen die anti-Blackness/Afrifobie niet expliciet durven te benoemen in hun programma en/of statements.
– Partijen die de huidige anti-Zwart, anti-Islam en/of anti-vluchteling “sentimenten” van “bezorgde burgers” normaliseren. In de kieswijzer staat bijvoorbeeld de vraag: “Nederland moet de grenzen sluiten voor islamitische immigranten.” Besef dat hiermee het haatzaaien van rechts tot een algemeen programmaonderdeel gemaakt is.
– Partijen van wie de lijsttrekkers zich niet keihard tegen de anti-Islam “sentimenten” van “bezorgde burgers” uit durven te spreken. Partijleiders zijn zo bang om zetels te verliezen dat ze niet verder komen dan genuanceerdere versies van de Moslimhaat van hun rechtse collega’s. Geen van ze zegt bijvoorbeeld dat “kopvod” (zoals te zien is op de VVD-posters) een gewelddadige manier is om te spreken over een hijab/hoofddoek, geen van ze pleit in de landelijke media voor het beschermen van moskeeën tegen rechtse personen die de gebedshuizen besmeuren met varkensdelen, etc.
– Partijen waarvan de partijleiders zich in verkiezingsdebatten extreem-rechts niet expliciet als terreur durven te beschrijven.

Wanneer je niet op Artikel 1 stemt “omdat we die 66.000 stemmen voor één zetel toch niet halen” dan ben jij één van de redenen dat Zwarte mensen ondervertegenwoordigd zijn in de Tweede Kamer. Wanneer je niet stemt op Artikel 1 dan zeg je eigenlijk dat je:
a. Het niet erg vindt dat geen van de linkse partijen een Zwarte politicus op een verkiesbare plek hebben staan
en/of
b. Denkt dat linkse partijen die nu geen enkele Zwarte politicus op een verkiesbare plek hebben gezet vanaf 16 maart ineens For The People zullen zijn. Met andere woorden: je koopt een kaartje voor een concert van Lil’ Kleine en je hoopt dat je daarmee ook binnenkomt bij J. Cole, Erykah Badu, Solange of PinkOculus. Dus jij koopt een pindasoep van Cup-A-Soup, Johnny cake of Sabaayad bij Bakkerij Bart, injerawrap op een hipsterfestival of magnetron-jollof bij de AH to Go en dan denk je… nee, nee… dan hoop je dat het net zo smaakt als wanneer je op een familiefeest bent? Dat is namelijk precies wat je doet wanneer je denkt: “Ik vind de movements als Rhodes Must Fall en Black Lives Matter inspirerend dus laat me op de partij van Jesse Klaver, Alexander Pechtold of Lolo Asscher stemmen.” Rommel.

Morgen deel 2 van 3 over waarom ik vind dat we woensdag 15 maart allemaal op Artikel1 dienen te stemmen. O.a. over de punten die ik mis maar waarom ik alsnog ‘s ochtends vroeg direct op ze stem. Check ondertussen deze events:
To be Young, Gifted and Voting in het Amsterdamse Bijlmer Parktheater, zo. 12 maart om 19:00 uur.
Concrete Blossom’s Pop-up Politieke Helpdesk , t/m 16 maart in Rotterdam.

Illegalized, not illegal

During last month’s demonstration in The Hague, the Amsterdam based computer engineer Bahaeldin carried a sign with a crucial message: “I’m not an illegal, I’m an illegalized refugee who fights for justice.” In the Netherlands, refugees whose asylum application has been denied are more than often referred to as illegalen, “illegals”. From news articles and right-wing propaganda (in the few instances that the two aren’t synonymous) to conversations with self-proclaimed leftist volunteers who believe that working with traumatized Black and/or Brown people rids them of the ‘hassle’ of not being ‘allowed’ to use racist or other “politically incorrect” terms… in the Netherlands, refugees who’re no longer “in the system” are stripped of their humanity and reduced to a rejection.

Take NRC, one of NL’s main so-called quality newspaper that used  “N*gg*r, are you crazy” as the title of a review discussing the new books of Ta-Nehisi Coates, Paul Beatty’s and Mat Johnson , for instance.  Some of the paper’s headlines include: “No shelter for sick illegals” and “At least 20 municipalities keep offering shelter to illegals”.  On June 12, 2016 one of their headlines read: “After their disclosure, these illegals were applauded and criticized.” The first sentence of the article was: “After graduating, the brilliant students Larissa Martinez (18) and Mayte Lara (17) announced that they’re illegal immigrants.” Imagine a social and political climate that produces and reproduces these ‘descriptions’ with such frequency that they are normalized. Unfortunately calling refugees whose asylum applications have been denied “illegals”, isn’t ‘just’ something for the physically and/or verbally violent right-wingers. It’s not just for the White Dutch people who tear up their village after an ‘informational gatherings’ about the town/village’s new asylum centre or who show up at anti-refugee marches in nazi(-esque) gear. Don’t get me wrong… NRC couldn’t be more trash if Manuel Valls, the French prime minister who stated that “Burkini’s are not compatible with the values of France”, used the paper to wipe the venom from the corners of his mouth. Still, they’re not an exception to the Dutch rules of dehumanisation. It’s been a long time since my Sisters and I attended meetings about and/or with illegalized refugees and we didn’t have to write each other a rant to rage about the “…but I’m a good person”-kind of volunteers who made it clear that we shouldn’t ‘always’ correct the way they describe/call people from sub-Sahara Africa “because you know what I mean and it’s been a long day.”

And of course there are demonstrations where people hold up protest signs stating “Nobody’s illegal” but, as with most statements about what ‘everybody’ or ‘nobody’ is or isn’t, I fear we’re hurrying past many realities that illustrate the differences between what we aim for and where we are. Especially in the Netherlands where generic statements (regardless of how loving and well-intended their roots are) smother many, many critical conversations. What does it mean to be illegalized? What does it say about the Dutch immigration service if so many of the people who were first illegalized still end up getting their residence papers? How does being illegalized affect one’s access to healthcare, shelter and/or education? What’s the humanitarian track record of the Dutch governments when it comes to deciding when someone’s quest for safety and other elements of survival are “against the law”?

With his sign, Bahaeldin urges us to move from the dream towards deconstruction. From there, we must reconstruct a narrative that takes us from survival to living and doesn’t let our humanity depend on sameness. Let us build.